|
Regen

Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had juist boodschappen
gedaan in de supermarkt, met haar mama.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, Dit prachtige roodharige
sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en
afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken,
dat het geen tijd had om de
straal wat zachter te zetten.
We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt.
We wachtten, sommigen
geduldig, anderen "geïrriteerd", omdat de natuur hun haastige dag in de
war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent.
Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht dat de hemel het vuil en het
stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen van "rennen en
spetteren" als een "kind" zo zorgeloos spelen in je gedachten, zorgen en
stress...
Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak, waar we
allemaal in gevangen zaten.
"Mama, laten we door de regen
gaan rennen," zei ze.
"Wat?" Vroeg Mama.
"Laten we door de regen gaan
rennen!" Herhaalde ze.
"Nee, lieverd. We wachten dat het wat minder wordt" antwoordde mama.
Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: "Mama, laten we door
de regen gaan rennen."
"We worden doornat als we dat doen," zei mama.
Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen" zei
het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.
Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet
nat zouden worden?"
Het meisje zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer? Toen je met papa
praatte over zijn kanker toen zei je, als we hier
doorheen geraken, samen, komen we door alles heen!"
Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer dat je niets anders hoorde als
de regen.
We stonden allemaal doodstil. De volgende minuten kwam er niemand en
ging er niemand weg.
Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken.
Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.
Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en
verzorgd wordt, zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van
het leven.
"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo
moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, wel.. dan
hadden we misschien juist een wasbeurt nodig," zei mama.
Daar gingen ze.
We stonden daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit
sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen. Ze hielden
hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat.
Ze werden doornat. Maar ze werden gevolgd door enkele anderen
die schreeuwden en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.
En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
Omstandigheden of mensen kunnen je geld, je materiële bezittingen en
je gezondheid wegnemen.
Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
Vergeet daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken om
elke dag herinneringen te maken.
Voor alles en voor elk doel onder de hemel is er een seizoen en een
tijd.
Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.
Een vriendin zond mij deze boodschap om mij te herinneren aan
"het" leven en de waarden in het leven...
Samen een glaasje wijn, een frisse pint, een gezellige BBQ onder buren
en vrienden, een terrasje, genietend van de dagelijkse dingen, een
beetje
humor...
Ik hoop dat je het apprecieerde.
IK HOOP DAT JE STEEDS DE TIJD NEEMT OM DOOR DE REGEN TE RENNEN.
Ze zeggen dat het een minuut duurt om een speciaal persoon te
vinden, een uur hen te waarderen, en dag om van hen te houden.........
maar een heel leven om hen te
vergeten.
Stuur dit naar mensen die je nooit zal vergeten en vergeet niet om
het ook naar de persoon te sturen die het naar jou gestuurd heeft.
Het is een korte boodschap om ze te laten weten dat je ze nooit
zal vergeten.
Als je het naar niemand doorstuurt, dan betekent dat, dat je gehaast
bent.
Neem de tijd om te leven!
Houdt contact met je vrienden,
je weet nooit wanneer je elkaar nodig hebt.
|